Nasza Gruzja, Małe zmiany i duże korzyści

Jesteście z nami od jakiegoś czasu. Czasami z Wami rozmawiamy na Facebook. Jesteście dla nas namiastką ojczyzny, rodziny. Jesteście przyjaciółmi, większość z Was poznaliśmy w realu.

Tu, w Gruzji, mieszkamy już prawie trzy lata. Przywykliśmy, poznaliśmy kraj, tradycje i ludzi, czujemy się jak w domu.

Odwiedza nas dużo turystów. Nawiązujemy sympatyczne relacje, my uczymy się od naszych gości, oni od nas.

Chcę dzisiaj napisać o zmianie, jaką wprowadziliśmy w naszym odżywianiu. Zrezygnowaliśmy z potraw, które zawierają w składzie pszenicę.

Nie mamy żadnych problemów zdrowotnych ani nietolerancji glutenu. Po prostu zrezygnowaliśmy z tego najbardziej popularnego zboża w naszej diecie.

I tu dopiero się zaczął ambaras.

No bo jak żyć w Gruzji, która pszenicą stoi?

Chleb tylko pszenny.

Jeżeli uda się znaleźć jakikolwiek inny, to i tak nie wiadomo nic o składzie. 

Sztandarowe gruzińskie dania- chinkali i chaczapuri, to również pszenica.

Łatwo nie jest, ale miesiąc już minął, odkąd nie jedliśmy nic z tym zbożem i powiem Wam, że da się!

Ograniczyliśmy też do minimum spożycie białego cukru.

Uwielbiałam gruzińskie ciasta. Są słodkie, smaczne, konkretne. 

Co mnie skłoniło do takiej decyzji?

Teraz, gdy mamy dużo wolnego czasu, nadrabiamy czytanie, oglądanie filmów, spacery. Przez przypadek wpadła mi w ręce książka amerykańskiego kardiologa o diecie bez pszenicy. Przeczytałam z ciekawości, z dużym dystansem.

I powiem, że wywarła na mnie ta książka spore wrażenie. Nie jestem z tych, co podążają ślepo za stadem, koryguję swoje zdanie, jeżeli argumenty do mnie przemówią.

Tak było po lekturze o pszenicy. Argumenty wydały mi się sensowne i postanowiłam spróbować na własnej skórze. Piotr przyłączył się po kilku dniach. Mówi, że nie ma wyjścia, musi jeść to, co ja zrobię. Ale nie narzeka.

Papryka marynowana w domowym occie winnym

Do niedawna moim śniadaniem była owsianka z miodem. Po godzinie pojawiał się głód.

Teraz zjadam omlet z trzech jaj z dżemem i śmietaną i nie czuję głodu przez co najmniej cztery godziny. Omlet jest robiony wyłącznie z jaj, bez dodatku jakiejkolwiek mąki.

Zawsze lubiliśmy jajka w każdej postaci, teraz zjadamy ich jeszcze więcej. Bez chleba!

Zwiększyliśmy w naszej kuchni ilość różnych orzechów, ziarna słonecznika, dyni, sezam. Jemy też więcej mięsa i warzyw. Korzystamy z dziko rosnących roślin, ziół, owoców. Jemy kasze i ziemniaki, ale ograniczyliśmy ich ilość. Na szczęście w Gruzji bez problemu można kupić dwie najważniejsze kasze: jaglaną i gryczaną i tylko te dwie. To nam wystarcza.

Nie kupujemy napojów w sklepie. Sami robimy zakwas z buraków, róże octy owocowe i ziołowe, które rozrabiamy z wodą i tym sposobem otrzymujemy zdrowe i smaczne napoje. Z zebranych przez nas dziko rosnących ziół, kwiatów, owoców i liści przyrządzamy pyszne herbaty. 

Po prawej buraki na zakwas

Taki sposób odżywiania w kraju, gdzie jada się z chlebem nawet ziemniaki, budzi zdziwienie wśród gruzińskich znajomych. Oni nie wyobrażają sobie życia bez chleba, bez pszenicy, którą tanio i szybko można wypełnić żołądek. Wynika to pewnie z ograniczonych finansów.

Co mogę napisać po miesiącu bez chleba, pszenicy oraz przy regularnym spożywaniu od dłuższego czasu napojów na bazie domowych octów i ziołowych herbat?

Jestem pod wrażeniem dobrego samopoczucia. Mój układ pokarmowy pracuje jak szwajcarski zegarek. Poprawiła się kondycja skóry, włosy i paznokcie też wydają się być ładniejsze. W bardzo dużym stopniu zmniejszył się celulit, co było dla mnie największym zaskoczeniem.

Tak w dużym skrócie wygląda nasz sposób odżywiania się w Gruzji.

Jeżeli macie pytania lub chcecie się podzielić własnym doświadczeniem odnoście zdrowego odżywiania, piszcie w komentarzach.

 Serdecznie zapraszamy do Gruzji, do pięknej Kachetii, do klimatycznego Sighnaghi, do naszego Peter's Guest House, do kontaktu z nami:

 celina.wasilewska63@gmail.com 

nr tel.   +995 599 22 19 63  - polski, rosyjski, angielski (Polish, 
Russian, English)


Zapraszamy do polubienia nas na FB. Like us  https://www.facebook.com/peterguesthouse

Cdn.

Nasza Gruzja, Sakartvelo, Peter's Guest House, Co jemy w Gruzji?

Mieszkamy w Gruzji od prawie roku. Robimy zakupy w tutejszych sklepach. Początki nie były łatwe, ponieważ bariera językowa utrudniała poproszenie o podanie konkretnego towaru. Często tłumaczyłam po rosyjsku, gestykulując przy tym rękami i nogami, o co mi chodzi. Tak było na przykład z budyniem. Nie wiedziałam, jak jest po rosyjsku budyń i czy w ogóle jest. Zauważyłam jednak w sklepie kisiel i poczułam ulgę mówiąc, że chcę taki kisiel, który gotuje się na mleku. I owszem, pani podała mi polski budyń.

W Gruzji wszystko prawie je się z chlebem. Chleb gruziński nazywa się puri i jest to chleb z białej, pszennej mąki. W Sighnaghi można kupić też chleb pszenny, krojony, taki jak w Polsce. Tylko, że my w Polsce nie jedliśmy pszennego pieczywa, a tu innego nie ma.

Gruziński chleb

Z czasem zaczęłam sama piec chleb z fasoli, bułeczki z twarogu i płatków owsianych, chleb z kaszy gryczanej. Na szczęście fasola, kasza gryczana czy płatki owsiane są tu bardzo popularne i tanie.

Sztandarowymi potrawami Gruzji są chinkali i chaczapuri.
Chinkali to pierogi w kształcie sakiewek z mięsem w rosołku lub serem sulguni.

Lepienie chinkali

Chinkali wrzucamy do osolonej, gotującej się wody

Chinkali

Chaczapuri zaś to cienki placek nadziany serem sulguni, farszem z fasoli lub innym nadzieniem. Jest wiele odmian chaczapuri, na przykład po adżarsku placek ten ma kształt łódki, którą wypełnia się serem, na wierzch wbija się surowe jajko, dodaje się wiórki masła i zapieka się w piecu. Pyszne!

Chaczapuri

Produkty najlepiej kupować na bazarze. Są świeże i tańsze niż w sklepach. Do Sighnaghi przyjeżdżają często samochody z mięsem, warzywami i owocami. Robią objazd po uliczkach miasta głośnym dźwiękiem klaksonu informując o swojej obecności. Mówimy wtedy, że sklep przyjechał pod dom.

Stoisko z mięsem na bazarze

Stoisko z serem na bazarze

Przez większą część roku w Gruzji jest duży wybór świeżych owoców i warzyw. W sezonie letnim wybór jest bardzo duży, a zimą jeszcze w styczniu jemy np. świeże gruzińskie mandarynki, cytryny, rzodkiewkę i szpinak, a także aromatyczny szczypiorek, natkę pietruszki i kolendry, koperek i zieleninę, której nazwy nie znamy.

Słusznych rozmiarów gruzińska rzodkiewka- pyszna

Papryka

W domu gotujemy polskie potrawy wykorzystując gruzińskie przyprawy. Szczególnie polubiliśmy swańską sól i adżikę. Obie przyprawy są aromatyczne. Swańska sól to mieszanka soli ze sproszkowanymi ziołami. W smaku przypomina trochę wegetę. Adżika to przyprawa na bazie papryki.

Jeszcze wielu składników gruzińskiej kuchni nie znamy. 
Zbliża się wiosna, a wiosną w Gruzji jada się wiele potraw na bazie młodej pokrzywy.
My poznajemy nowe potrawy, smakujemy i wprowadzamy do naszej kuchni. Jedno cieszy nas bardzo, a mianowicie to, że można tu bez problemu kupić świeże produkty, które w Polsce miałyby etykietkę eko, a tu są po prostu ze wsi.

Serdecznie zapraszamy do Gruzji, do pięknej Kachetii, do klimatycznego Sighnaghi, do naszego Peter's Guest House, do kontaktu z nami:

 celina.wasilewska63@gmail.com 

nr tel.   +995 599 22 19 63  - polski, rosyjski, angielski (Polish, 
Russian, English)


Zapraszamy do polubienia nas na. Like us on Facebook  https://www.facebook.com/peterguesthouse

I na naszą stronę http://www.petersguesthouse.pl/

Booking rooms. Rezerwować pokoje można też tutaj 

Cdn.

Nasza Gruzja, Sakartvelos Gaumardżos

Co to jest supra?

Gruzińskie supry są magiczne. Supra to biesiadowanie za stołem uginającym się od potraw. Prawdziwe supry odbywają się spontanicznie. Dla Gruzinów okazją do ucztowania jest przypadkowe spotkanie z przyjaciółmi.

Co to jest czacza ( chacha)?

 Na ucztach tych pije się wino i czaczę. Czacza jest to wódka robiona z tego, co zostaje po fermentacji winogron. Do wyrobu wina używane są całe owoce winogron, które po zmiażdżeniu spokojnie fermentują w ogromnych, glinianych kadziach umieszczonych pod ziemią. W jednej takiej kadzi mieści się nawet 3 tony winogronowej miazgi. Cały proces fermentacji przebiega bez dodatku cukru i drożdży.

Wydobywanie miazgi po fermentacji z kadzi

 Gruzja jest uważana za kolebkę wina i trzeba przyznać, że tutejsze wina nie mają sobie równych. Należy jednak uważać na ludzi, którzy próbują sprzedawać rozwodnione wino. Trzeba pytać gospodarza, u którego mieszkamy, gdzie można dostać dobre wino. Niejednokrotnie, szczególnie w Kachetii, gospodarze sami produkują wyborne wina i u nich można je kupić.

Wno leżakuje w beczkach

Kiedy wino jest gotowe przelewa się je do beczek, a z pozostałej po fermentacji miazgi destyluje się czaczę.

Mazgę po fermentacji poddaje się destylacji

Destylacja miazgi po fermentacji winogron. Przy okazji można upiec szaszłyki

Wódka ta ma delikatny aromat owoców. Jest wyborna i całkowicie pozbawiona sztucznych dodatków. Taką wódkę najlepiej kupować u ludzi, którzy sami ją wytwarzają z winogron pochodzących z własnej winnicy.

Jakie potrawy je się na suprach?

Na suprze stoły uginają się od gruzińskich potraw. Gruzini lubią dobrze i dużo zjeść kiedy piją wino lub czaczę. Na stole zwykle królują szaszłyki przygotowane z mięsa wieprzowego lub koziego- te szczególnie jesienią po winobraniu.
Oprócz szaszłyków jest obowiązkowo chaczapuri. Chacza to ser, a puri to chleb. Krotko mówiąc chaczapuri to placek z serem. Jest to danie wytrawne, ser jest słony, niedojrzały.

Doskonałe gruzińskie chaczapuri

Poza tym na stole znajdują się półmiski z chinkali. Co to są chinkali? Chinkali to rodzaj pierogów w kształcie sakiewki, wypełnionych mięsem lub serem. Te mięsne mają w środku odrobinę rosołku i trzeba je jeść tak, aby rosołek się nie wylał.

Od lewej- chaczapuri i chinkali

Do tego są podawane sałatki z ogórków i pomidorów, półmisek zielonych ziół, takich jak estragon, kolendra, pietruszka, szczypiorek, czosnek, szpinak, do tego chleb, herbata, kawa i soki.
Dodatkowo gospodyni stawia na stół to, co ma przygotowane w domu. Może to być ostri- rodzaj gulaszu, lobio- gęsta zupa fasolowa lub inne gruzińskie specjały.
Każdy uczestnik supry wyjdzie z niej w doskonałym nastroju i z pełnym żołądkiem. Trzeba tylko pozwolić sobie na to, aby poczuć ten klimat i trzeba pozostawić nasze miary i ramy. Trzeba dać się ponieść gruzińskiej fantazji, poczuć się odrobinę Gruzinem i zapomnieć na chwilę skąd przyjechaliśmy. I oczywiście nie porównywać tego z naszymi normami.

Sakartvelos Gaumardżos- Za Zdrowie Gruzji.

Życzę miłej zabawy.

Kontakt:

celina.wasilewska63@gmail.com    +995 599 22 19 63  - polski, rosyjski (Polish, Russian, English)

Zapraszamy do polubienia naszej strony https://www.facebook.com/peterguesthouse

Cdn.